سین

زن درب را محکم به هم کوبید و فریاد زد: (( برای همیشه تو را ترک می کنم))

مرد با صدایی آکنده از ناراحتی گفت: (( من تو رو ترک نمی کنم))

]لحظه ای بعد از پایین آپارتمان صدای ترمز ماشینی شنیده شد[

]زن به بالای آپارتمان برمی گشت و در راه اظهار پشیمانی می کرد[،

]مرد از کنار زن گذشت ولی به او توجهی نکرد![ 

و......زن .......

معشوقه(لیلی) :آآآه ه ه  تو همون شاهزاده سوار بر اسبی که من همیشه تو رویاهام می دیدم،میای و منو با خودت می بری.(بالاخره یه جوری باید راضیش(گوش دراز)کنه تا براش یه مدت خرج کنه)

عاشق(مجنون) : تو همونی که من همیشه تو خواب می دیدم.معصوم،پاک،زیبا،عشق اول و آخر منی(فعلا)(البته تو دلش بالاعکس میگه)

خدا بیامرزه اونی رو که این جملات کلیشه ای رو به این جوونا یاد داد تا برای سر کارگذاشتن  همدیگه چیزی برای گفتن داشته باشند

شما وطنی را دزدیده‌اید،
آنگاه دنیا برای این ماجراجویی کف زده است
شما هزاران خانه از ما را مصادره کرده‌اید،
و هزاران کودک ما را فروخته‌اید،
آنگاه دنیا برای دلّالان کف زده است،
شما نفت را از معابد دزدیده‌اید،
مسیح را از خانه‌اش در ناصره دزدیده‌اید،
آنگاه دنیا برای این ماجراجویی کف زده است،
حال آنکه ماتم به پا می‌کنید،
وقتی ما هواپیمایی را برباییم!

اين عزاداری‌های مکرر و اين گريستن‌ها و بر سر و سينه‌زدن‌های دائمی، چگونه مي‌تواند برای ما مفيد باشد؟ به نظر می رسد در صورتی مفید است که در عمل نمودی داشته باشد. به راستی نمود عملی عزاداری‌های ما چيست؟

امام حسين (ع) خود فرموده است که برای امر به معروف و نهی از منکر و احيا يا اصلاح دين جدش قيام کرده است. با اين وصف هدف امام حسين (ع) از قيام و شهادتش برای ما هم مشخص است؛ اما عزاداری برای کسی که به ارادة خود قيام کرده و قضا و قدر الهی بر شهادتش قرار گرفته، چه فايده ای دارد؟

صفر،آهی کشید:من،هیچ هستم.این خیلی بده.نه؟

یک،لبخند زد:باز،بهتر از اینه که هیچی نباشی.

مامان؟

جانم!

تو منو بیشتر دوست داری یا جسی رو؟

زن زیر گلوی توله سگ را آهسته می خواراند. بدون این که سرش را بالا بیاورد:این چه حرفیه عزیزم!

معلومه که تورو دوست دارم.تو دخترمی.

زیر چشمی به ظرف دخترک نگاه کرد:اگه صبحانه ات رو خوردی می تونی بری بازی.فقط تو آب نری.

دختر کوچولو دوستانش را دید که خنده کنان کنار ساحل دنبال هم می دویدند،آب بازی می کردند

و مادرش را که توله سگ را بالا گرفته بود، او را در هوا تکان می داد و با او حرف میزد.

از جا بلند شد.از جا میوه ایی سیبی برداشت و به طرف توله پرت کرد.با سرعت از میز دور شد و چند متر

آن طرف تر ایستاد.دست به کمر زد:تو مامان دروغ گویی هستی.

زن داد زد:دختر بد

به جایی که ضربه خورده بود دست کشید.ناله ی توله بلند شد.

زن او را محکم به سینه اش فشار داد:ناراحت نشو عزیزم.بچه اس دیگه.من معذرت می خوام.

  صورتش را روی شانه ی جک بالا و پایین برد.

نفس راحتی کشید:ممنونم که اجازه دادی سرمو روی شونه ت بذارم.احساس آرامش عجیبی به م

دست داد.

جک سرش را جلو برد و  زبان در آورد.

زن با کف دست صورت او را پس زد:تو که می دونی از این کار بدم می یاد.

دوباره سر را روی شانه ی او گذاشت:حالا بذار یه کمی بخوابم.

و چشم  روی هم گذاشت.

جک رو گرداند و به قاب عکس روی دیوار نگاه کرد. عکس زن و خودش که کنار ساحل انداخته شده بود.

زن، دست ها را قلاب کرد و لای پایش گذاشت:آفرین پسر خوب.

 چشم بازكرد و به ترک تازه ی روی سقف خيره شد. 

یک آن، نگاهش در نگاه جک تلاقی کرد.

خندید:ای سگ بدجنس!!!

جک دمش را بالا برد و آهسته در هوا تکان داد.

ـ مامان!یه سوال بپرسم؟

زن كتابچه ی سفید را بست. آن را روي ميز گذاشت: بپرس عزيزم.

- مامان خدا زرده؟

زن سر جلو برد: چطور؟

- آخه امروز نسرين سر كلاس مي گفت خدا زرده.

- خوب تو بهش چي گفتي؟

- خوب،من بهش گفتم خدا زرد نيست. سفيده.

مكثي كرد: مامان،خدا سفيده؟ مگه نه؟

زن،چشم بست و سعي كرد آنچه دخترش پرسيده بود در ذهن مجسم كند. اما،هجوم رنگ هاي مختلف به او اجازه نداد.

 چشم  باز كرد : نمي دونم دخترم. تو چطور فهميدي سفيده؟

دخترک چشم روی هم گذاشت.دستانش را در هم قلاب کرد و

لبخند زنان گفت: آخه هر وقت تو سياهي به خدا فكر مي كنم،يه نقطه ی سفيد پيدا ميشه.

زن به چشمان بی فروغ دخترک نگاه کرد

و

جودي با هيجان به دوستش تامي،گفت: ((من فردا براي كمك به تعطيل كردن كلينيك به آن جا ميروم.))

به نظر مي رسد صميمي ترين دوستش متعجب شده است.

((من هم فردا به كلينيك مي روم.))

((عاليست!پس سر راه تو را هم بر مي دارم!))

تامي گفت: (( نه،نه.....فكر نمي كنم....واقعا فكر نمي كنم كار درستي باشد.))

چشم هاي دختر از اشك پر شد،از دوستش رو برگرداند.

وقتي داگ،ايستاد و از بالا به جويي خيره شد،نسيم ملايمي وزيد.

داگ گفت: ((سلام،جويي.))

سكوت هر دو را احاطه كرده.

(( جويي،متاسفم،نمي خواستم اين طور بشود،نمي خواستم.راستي جويي،كريسمس مبارك.))

داگ يك شاخه گل سرخ روي قبر جويي گذاشت وكمي دور شد.

داگ پرسيد: ((مي تواني روزي مرا به خاطر اي نكه مست پشت فرمان نشستم،ببخشي؟))

((مامان پدر کی به خانه برمی گردد؟))

زن گفت: ((زود،خیلی زود.جنگ تمام شده....دیگر لازم نیست نگران باشیم.))

((مامان نگاه کن....کشتی رسید!))

نردبانی پایین افتاد.عاقبت همه پیاده شدند.پیتر،شوهر زن هم به خشکی رسید.

ستوان گفت: ((این جا را امضاء کنید.))

بتی ایستاد و تابوت را لمس کرد.

 جان،وقتی دست های آلوده اش را می شست،گفت:

((دانشگاه فایده ای نداشت.با آن همه کاهش بودجه نمی توانستند چیز زیادی به ما یاد بدهند.آن ها فقط به ما مدرک دادند و فرستاند دنبال کارمان.))

((چطور آموزش دید؟ ))

((ما آموزش ندیدیم،اما چه فرقی می کند؟ببین من حالا به کجا رسیده ام.))

پرستاری در را باز کرد.

((دکتر جان،شما را در اتاق عمل می خواهند.))

به سينه من تكيه مي كند.استيو مردي با آن جوش ها. اما احتمالا مي خواهد مرا براي رقص دعوت كند. آخرين شانس من است.خب، باز بهتر از اين است كه ثمل جني بي خاصيت باشم.

نفس عميقي مي كشم: ((سلام،استيو))

((سلام،سو))

((مي خواهي چيزي از من تقاضا كني؟))

حتي جوش هاي صورتش هم سرخ شدند.

((مي خواستم ببينم....... تو شماره تلفن جني را داري؟))

آن روز صبح يك دسته صورتحساب تازه رسيده بود. نامه ي شركت بيمه،از لغو شدن قراردادهايشان خبر مي داد.

زن آه كشيد و با نگراني از جا برخاست تا شوهرش را در جريان بگذارد.آشپزخانه بوي گاز مي داد.

روي ميز كار شوهرش نامه اي پيدا كردو

((.....پول بيمه ي عمر من براي زندگي تو و بچه ها كافي خواهد بود....))

زن حتي صداي بسته شدن درهاي زندان را هم مي توانست بشنود.

آزادي براي ابد از دست مي رفت،قدرت تسلط بر سرنوشتش را براي هميشه از دست مي داد.درباره فرار، افكار ديوانه واري به نفسش راه پيدا كردند،اما مي دانست راه گريزي وجود ندارد.

زن لبخند بر لب رو به داماد كرد و اين كلمات را تكرار كنان گفت:

((قبول مي كنم))

وقتي چند لحظه پيش از شروع پرده اول،ستاره نمايش افتاد و مرد،كارگردان گفت: (( نمايش بايد اجرا شود،امشب به جاي كارآموز،ستاره نمايش بايد نقش نعش را بازي كند.

بازيگر كارآموز به سرعت تغيير لباس داد.

اجراي او عالي بود.ستاره آخرين نقشش را بي نقص بازي كرد.

بازيگر كارآموز موقع تعظيم در برابر طوفاني از كف زدن هاي پر شور،سرنگي را كه در جيب داشت،لمس كرد